| Dane | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Aleksandra Kann-Bogomilska |
| Urodzenie | 2 sierpnia 1951, Warszawa |
| Zgon | 30 października 2021, Warszawa |
| Wykształcenie i zawód | |
| Ukończyła | Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie |
| Specjalizacja | rzeźba, malarstwo, konserwacja rzeźby |
| Członkostwo | |
| Organizacje | Związek Polskich Artystów Plastyków, Salon d’Automne International |
| Wybrane realizacje | |
| Konserwacje | Cmentarz Powązkowski, Cmentarz Bródnowski, cmentarz w Piasecznie, rzeźba na Barbakanie w Warszawie |
| Międzynarodowo | prace konserwatorskie w Deir el-Bahari (1999–2000) |
Aleksandra Kann-Bogomilska zajmowała się rzeźbą, malarstwem i konserwacją dzieł rzeźbiarskich. Łączyła różne techniki, w tym własne rozwiązania, wpisując się w ideę korespondencji sztuk.
Życiorys i wykształcenie
Aleksandra Kann-Bogomilska urodziła się w Warszawie. Była córką rzeźbiarzy Piotra Kanna i Zofii Pociłowskiej-Kann; rodzina prowadziła pracownię artystyczną na warszawskiej Starówce. Ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie uzyskała dyplom Wydziału Konserwacji Rzeźby i Elementów Architektonicznych w pracowni profesora Adama Romana.
Była członkinią Związku Polskich Artystów Plastyków oraz Salon d’Automne International. W twórczości łączyła malarstwo i rzeźbę, stosując też własne techniki i zestawiając materiały, co podkreślało związek między dyscyplinami plastycznymi.
Działalność konserwatorska i realizacje
Jeszcze przed studiami, w latach 1973–1976, współpracowała z matką przy konserwacji elewacji Kamienicy Celejowskiej w Kazimierzu Dolnym. Po uzyskaniu dyplomu, w latach 1984–2003 wykonywała prace konserwatorskie na Cmentarzu Powązkowskim, Cmentarzu Bródnowskim oraz na cmentarzu parafialnym w Piasecznie. Zajmowała się konserwacją i rekonstrukcją kilkudziesięciu nagrobków z rzeźbą kamienną oraz realizacją pomników z marmuru kararyjskiego, piaskowca, wapienia i ceramiki.
W 1983 roku brała udział w ekspertyzie dla kamienicy przy Bruner Str. 19/21 w Berlinie, a następnie opracowała program konserwatorski zaakceptowany przez komisję międzynarodową. W 1997 roku wykonała konserwację ceglanej oficyny Willi pod Karczochami w Alejach Ujazdowskich 12 w Warszawie; w 1999 roku współpracowała przy konserwacji rzeźby na Barbakanie. W 1999–2000 realizowała prace rekonstrukcyjne i konserwatorskie w Świątyni Królowej Hatszepsut w Deir el-Bahari w ramach polskiej misji archeologicznej.
Do jej istotnych realizacji należy wykonanie figury Chrystusa Miłosiernego z alabastru, umieszczonej jako centralna figura prezbiterium Katedry Płockiej. W 1966 roku wykonała tablicę nagrobną upamiętniającą polskie więźniarki zamordowane w Ravensbrück, która została poświęcona przez papieża Jana Pawła II i wmurowana na terenie obozu. W maju 2021 roku złożyła na Jasnej Górze wykonaną przez siebie alabastrową urnę w kształcie róży, jako wotum nawiązujące do symboliki miejsca pochówku więźniarek.
Wystawy i nagrody
Aleksandra Kann-Bogomilska uczestniczyła w licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce i za granicą. Pokazywała prace m.in. w Paryżu, Londynie, Tel Awiwie, Strasburgu i na biennale w Chianciano Terme. Jej prace prezentowano na Salon d’Automne, ART CAPITAL oraz w Domu Artysty Plastyka w Warszawie.
Wyróżnienia artystki obejmują nagrody zdobyte na międzynarodowych przeglądach rzeźby i miniatur: The Leonardo Award for Sculpture First Prize na Chianciano Biennale 2018 oraz Jury First Prize for Sculpture na London Art Biennale 2019. Otrzymała także srebrną (2004) i złotą (2009) odznakę Ministra Kultury "Za opiekę nad zabytkami".
Wybrane wystawy indywidualne obejmują:
- 1991 – "Inkarnacje", Galeria TEST, Warszawa
- 1997 – wystawa w Polish Social and Cultural Association Gallery, Londyn
- 2010 – "Obrazy i rzeźby", Dom Artysty Plastyka, Warszawa
- 2018 – wystawa w Galerie MONOD, Paryż
- 2021 – wystawa indywidualna w ramach Europejskich Spotkań Artystycznych, Bydgoszcz
Pracownia rodzinna i działalność społeczna
Pracownia Twórcza Rodziny Kann mieści się przy ul. Mostowej 16/18 na warszawskiej Starówce. Lokal, odbudowany po wojennych zniszczeniach, służył przez pokolenia wyłącznie jako pracownia; gromadzi prace rzeźbiarskie i malarskie Piotra i Zofii Kanna oraz ich córek, w tym dzieła Aleksandry Kann-Bogomilskiej.
W pracowni zachowała się obszerna dokumentacja prac konserwatorskich autorstwa Aleksandry, kolekcja fotografii, katalogi wystaw, rękopisy i narzędzia. Przestrzeń udostępniana jest podczas publicznych wydarzeń, takich jak Festiwal Pracowni Historycznych czy obchody Urodzin Starówki Warszawskiej. W 2014 roku artystka uczestniczyła w przekazaniu cyklu reliefów Instytutowi Pamięci Narodowej, a w 2020 roku wzięła udział w nagraniu audycji radiowej dotyczącej obchodzenia świąt w warunkach obozu Ravensbrück.
W 2017 roku powstał krótkometrażowy film o jej sztuce i pracowni pt. "FALA", zrealizowany przez Aura Film.
