| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Jan Chrzciciel Antoni (również Jan Baptysta Antoni) Alcyato |
| Data urodzenia | 15 stycznia 1809 |
| Miejsce urodzenia | Warszawa |
| Data śmierci | 4 maja 1855 |
| Miejsce śmierci | Batignolles, Paryż |
| Zawód / rola | publicysta; emigracyjny działacz niepodległościowy; uczestnik powstania listopadowego |
| Wykształcenie i służba | |
| Studia | Wydział Prawa i Administracji, Królewski Uniwersytet Warszawski (przerwane) |
| Służba | 1. pułk ułanów, stopień podporucznika |
| Działalność | |
| Członkostwo | Towarzystwo Demokratyczne Polskie (1836–1846) |
| Udział w wyprawach | frankfurcka (1833), sabaudzka (1834) |
| Publikacje i pochówek | |
| Wybrane publikacje | 1838 – O stanie sprawy demokratycznej w Anglii; 1850 – Rzecz o zrozumieniu stanu w Polsce. Kilka słów o wypadkach 1846 |
| Pochówek | Cmentarz Montmartre |
Jan Alcyato był polskim publicystą i działaczem niepodległościowym, znanym z udziału w walkach powstańczych oraz z działalności w środowiskach emigracyjnych. Przez większą część życia łączył aktywność polityczną z pracą publicystyczną.
Życiorys i udział w powstaniu listopadowym
Urodził się 15 stycznia 1809 roku w Warszawie jako syn włoskiego szlachcica z Mediolanu i Polki, Marianny z Mleczków. Rozpoczął studia na Wydziale Prawa i Administracji Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego, ale przerwał je, by jako ochotnik wziąć udział w powstaniu listopadowym. Walczył w 1. pułku ułanów i uzyskał stopień podporucznika.
Po upadku powstania wyemigrował do Francji i zamieszkał w Dijon. Tam kontynuował naukę, studiując nauki moralne i języki obce, oraz wstąpił do organizacji karbonariuszy.
Działalność emigracyjna i przygotowania do powstania krakowskiego
W 1833 roku wziął udział w wyprawie frankfurckiej, a w 1834 roku w wyprawie sabaudzkiej. W latach 1836–1846 był członkiem Towarzystwa Demokratycznego Polskiego. Z ramienia Towarzystwa przyjeżdżał do kraju, odwiedzając Wielkopolskę i Galicję; w 1846 roku działał w Krakowie przy przygotowaniach do powstania krakowskiego. Jako emisariusz opowiedział się jednak za odwołaniem powstania po aresztowaniach w Poznańskiem i po wkroczeniu Austriaków do Krakowa. Po powrocie do Francji 18 lutego 1846 roku został oskarżony o zdradę i wykluczony z Towarzystwa na mocy wyroku Sądu Bratniego; w rezultacie odsunięto go od czynnego życia politycznego.
Praca publicystyczna, późniejsze życie i śmierć
Po wykluczeniu z Towarzystwa Alcyato wyjechał do Londynu i zrezygnował z aktywnej działalności politycznej. Zajął się pracą naukową i publicystyczną aż do śmierci.
Zmarł 4 maja 1855 roku w Batignolles w Paryżu. Został pochowany na Cmentarzu Montmartre. Do ważniejszych jego publikacji należą prace z 1838 i 1850 roku.
