| Podstawowe informacje | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Andrzej Adamowicz |
| Data urodzenia | 27 października 1952 |
| Miejsce urodzenia | brak informacji |
| Rodzice | Henryk i Stanisława |
| Stopień | pułkownik Wojska Polskiego |
| Wykształcenie i specjalizacja | |
| Uczelnia | Wojskowa Akademia Techniczna |
| Stopień naukowy | doktor nauk technicznych (1982) |
| Najważniejsze funkcje | |
| Misje zagraniczne | UNTAG (Namibia), Attaché w Londynie, praca w USCENTCOM i ACO Brunssum |
| Praca w MON | Departament Wojskowych Spraw Zagranicznych; Główny Zarząd Operacyjny P-3 |
| Odznaczenia | |
| Order | Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1994) |
Andrzej Adamowicz rozpoczął służbę w Wojsku Polskim w 1971 roku. W kolejnych dekadach łączył pracę operacyjną z zadaniami w obszarze współpracy międzynarodowej i szkoleń.
Życiorys i wykształcenie
W 1976 ukończył studia w Wojskowej Akademii Technicznej im. Jarosława Dąbrowskiego. Po studiach służył m.in. jako dowódca klucza w 1 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego OPK „Warszawa”. W 1982 uzyskał doktorat nauk technicznych na tej samej uczelni.
Po otrzymaniu stopnia doktora pracował w Instytucie Technicznym Wojsk Lotniczych. Był też członkiem Komisji MON ds. Badania Wypadków Lotniczych, co łączyło doświadczenie naukowe z zadaniami bezpieczeństwa lotów.
Służba zagraniczna i współpraca z organizacjami międzynarodowymi
W latach 1989–1990 uczestniczył w misji pokojowej ONZ UNTAG w Namibii jako szef sekcji operacyjno-logistycznej Polskiego Kontyngentu Wojskowego. Po powrocie został oddelegowany do Departamentu Wojskowych Spraw Zagranicznych Ministerstwa Obrony Narodowej.
W okresie 1991–1997 prowadził inspekcje CFE oraz wizyty oceniające w bazach wojskowych państw NATO i na Ukrainie. W pracach OBWE działał jako doradca wojskowy w Misji RP przy OBWE w Wiedniu i koordynował współpracę Sił Zbrojnych RP z NATO w ramach programu Partnerstwo dla Pokoju.
Funkcje w MON, w strukturach NATO i udział w operacjach
W latach 1997–1999 kierował sekretariatem Sekretarza Stanu w MON oraz sekretariatem podsekretarza stanu ds. współpracy zagranicznej i integracji z NATO. W latach 1999–2002 pełnił funkcję attaché obrony, wojskowego, morskiego i lotniczego przy Ambasadzie RP w Londynie.
Od 2003 pracował w Głównym Zarządzie Operacyjnym P-3 Sztabu Generalnego jako szef oddziału i szef zespołu operacyjnego Sztabu Kryzysowego MON. W 2004–2005 dowodził Polskim Zespołem Operacyjno-Łącznikowym przy USCENTCOM na Florydzie. W latach 2006–2009 był szefem oddziału w Zarządzie Operacyjnym J-3 w Sojuszniczym Dowództwie Operacyjnym NATO w Brunssum; tam koordynował szkolenie i uzbrojenie Afgańskich Sił Bezpieczeństwa Narodowego.
W 2010 został przeniesiony do rezerwy. W 2011–2012 pracował jako ekspert Departamentu Polityki Bezpieczeństwa Ministerstwa Spraw Zagranicznych ds. operacji ISAF oraz misji pokojowych ONZ.
Kursy, szkolenia i odznaczenie
W trakcie służby ukończył kursy NATO w Szkole NATO w Oberammergau, w Leopoldburgu w Belgii oraz w Akademii Obrony Wielkiej Brytanii w Shrivenham. Te szkolenia uzupełniały doświadczenie zdobyte w misjach i w pracy międzynarodowej.
Postanowieniem Prezydenta RP Lecha Wałęsy z 2 listopada 1994 przyznano mu Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla umacniania obronności kraju.
