| Dane osobowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 20 sierpnia 1934, Warszawa |
| Zgon | 14 stycznia 2008 |
| Wykształcenie | |
| Uczelnia | Uniwersytet Warszawski, anglistyka (1955) |
| Zawód | |
| Rola | Dziennikarz, reportażysta, tłumacz, dyplomata |
| Działalność zawodowa | |
| Redakcje | „Świat”, „Sztandar Młodych”, „Gazeta Wyborcza”, „Tygodnik Powszechny”, „Rzeczpospolita” |
| Organizacje | ZMP (1950–1956), PZPR (1955–1969), współpraca z KOR |
| Funkcje dyplomatyczne | |
| Praca zagraniczna | Pracownik ambasady RP w Waszyngtonie; ambasador RP w Izraelu (1995–1999) |
| Nagrody i publikacje | |
| Wyróżnienia | Nagroda im. Ksawerego Pruszyńskiego |
| Wybrane książki | Górnicze przedwiośnie, Jaskinia Zimna, Pasje dnia powszedniego, Taniec z nożami, W cztery oczy, Zabiłem człowieka, Zdobyć Everest, Zagrożenie |
Wojciech Adamiecki był autorem reportaży i tekstów publicystycznych oraz tłumaczem. Pisał m.in. o Tatrach i tematykach społecznych, a część swojej kariery poświęcił pracy w służbie dyplomatycznej.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w Warszawie 20 sierpnia 1934 roku. W 1955 ukończył anglistykę na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1950–1956 należał do ZMP, a w latach 1955–1969 był członkiem PZPR. W okresie opozycji współpracował z „Biuletynem Informacyjnym” KOR-u i 23 sierpnia 1980 roku podpisał apel 64 uczonych, pisarzy i publicystów wzywający władze do podjęcia dialogu ze strajkującymi robotnikami.
Jak rozwijała się jego kariera dziennikarska?
W okresie PRL współpracował z tygodnikiem „Świat” oraz pracował jako dziennikarz „Sztandaru Młodych”. Po 1989 roku był związany z redakcją „Gazety Wyborczej” oraz publikował teksty w „Tygodniku Powszechnym” i „Rzeczpospolitej”. W swoich reportażach poruszał tematy regionalne i społeczne; pisał także o górach i tatrzańskiej przyrodzie.
Opublikował kilkanaście książek reportażowych i dokumentalnych. Do ważniejszych tytułów należą między innymi Górnicze przedwiośnie, Jaskinia Zimna, Pasje dnia powszedniego, Taniec z nożami, W cztery oczy, Zabiłem człowieka, Zdobyć Everest oraz Zagrożenie. Za działalność reportażową otrzymał Nagrodę im. Ksawerego Pruszyńskiego.
Kariera dyplomatyczna i praca za granicą
Po działalności dziennikarskiej przeszedł do służby dyplomatycznej. Pracował w ambasadzie RP w Waszyngtonie i był członkiem ekipy dyplomatycznej ambasadora Kazimierza Dziewanowskiego podczas budowania sojuszu Polski ze Stanami Zjednoczonymi. W latach 1995–1999 pełnił funkcję ambasadora RP w Izraelu. Zmarł 14 stycznia 2008.
